Burn-out: luisteren naar mijn BELACHELIJK lichaam…

ballonnen nachtmerrie burn-out

Goeie raad!

Neem gerust uw tijd, denk aan uzelf in het hier en nu, luister naar uw lichaam, loop niet weg van jouw burn-out en zeg ‘ikke eerst’. De controle-arts keek me indringend aan over zijn bril. Ik geef grif toe: dat ‘ikke eerst‘ heb ik nog niet één keer gezegd… Stom! Moet ik écht mijn persoonlijkheid wijzigen? Maarrrrrr, ik beloof om heel erg alert naar mijn lief lijf te luisteren. Bij elke gewaarwording vraag ik me af: ‘Welke trigger zet dit in gang?

Acute buikloop

Ik kan voorspellen 🙂 Telkens als ik aarzelend de rinkelende autosleutels vastpak, kan ik eerst naar het toilet hollen… een keer of twee, drie… (zucht!). Mijn man staat dan ongeduldig te ‘rol-ogen’… Autorijden geeft me fucking stress. En iemand anders laten rijden???? NOT! Dan heb ik geen controle meer. Controlefreak?! ME????

Trillende handen en hoofdpijn

Een onverwachte brief, mail of onbekend telefoontje: mijn handen beven instant en dan steekt een akelige priem férm in mijn beide slapen. Meestal blijkt het nietsbetekenend, het duurt minstens een half uur voordat die stomme symptomen wegtrekken.

Wat is me dat verschieten!

Hoe vaak schrik jij per dag? Ikzelf veer een 20-tal keer per dag op als een rockin’ raket en vaak roep ik ook nog gay-achtig ‘OEI!’. Genant! Waarvan verschiet ik dan? Een brommende vlieg, een schaduw, een zachte klop op de deur, een toeterende auto, mijn eigen ledematen (jawel, in het water beweeg ik mijn hand en denk ik dat een gemene vis voorbij zwemt), een flikkerend licht, de wakkere wekker,… Heel, hééééél vervelend!

Nachtmerries

Yep, elke nacht stort ik me in het donkere avontuur. Ongelooflijk vreselijke dromen en rare situaties. Een tijdje heb ik aan vrienden mijn relaas verteld en die schuddebuikten van het lachen… “Die moet je neerpennen!”

Een ‘braaf’ voorbeeldje:

Ik help op het uitbundig verjaardagsfeest van mijn (helaas) overleden tante en het blijkt een totale chaos. Een ongeziene afwasberg, ongenode gasten, niemand die een hand uitsteekt, honderden ballonnen, die om de 5 minuten knallen en rimpelig ‘vlees’ achterlaten, rommel op tafels, stoelen en op de grond, toeters, bellen, katten, honden, kwijl,.. kommer en kwel! Ik vloek en zucht. Werk aan een hels tempo en krijg de boel niet op orde.

De feestzaal bestaat uit een partykamer binnen met immens véél lawaai; buiten spring je via een metershoge schommel op het tuinterras verlicht met roze lampionnekes.

Van mijn enige overlevende neef krijg ik een kadootje: een blankhouten kader met een jaren 30 filmaffiche én een raar slotje. Als ik het gouden slotje openwurm, verandert mijn geschenk in… een overdadig tuinprieel! Dan stopt mijn droom… Elke nacht een totaal ander scenario. Elke ochtend badend in mijn overvloedig zweet blij wakker schrikken dat ik ‘maar’ ijlde…

Ook fijne lichaamstaal!

Gelukkig geeft mijn lichaam ook toffe signalen. Als ik een spannend boek lees of aan mijn blog schrijf (zoals nu!), krullen mijn lippen tot een zalige glimlach. Tijdens het koken van een nieuw en toppie recept, betrap ik me erop dat ik murmelend neurie… Oef!

Vrienden geven energie!

In goed (en een klein) gezelschap tintelen mijn handen en benen. Zacht zuchtend ontspan ik mijn stramme schouders. Vaak schop ik mijn schoenen uit en nestel ik me – snorrend als een kat –  in de stoel of zetel…

Daarnet vertelde ik mijn man nog hoe trots ik ben op Paul en Sandy. Zij hebben het lef, moed en durf om hun échte droom te realiseren.

Sandy: ‘Het is hier even hard “vechten” om je zaak te laten renderen dan in België of om het even waar, maar wij hebben wel het enorme geluk dat we van onze passie (kunst) ons beroep hebben kunnen maken en dat we dat kunnen realiseren op één van de mooiste plekjes ter wereld.’

Dit fantastisch koppel met gouden hart verhuisden naar La Douce France (grote beslissing!) en verwezenlijkten hun grote passie met Galerie Paul Janssen. Terwijl ik het beverig uitsprak, bobbelde mijn huid op mijn armen… aangenaam kippenvel!

Bibberend benieuwd stap ik vanavond mijn bedje in… wat ga ik weer beleven! Freud heeft een dikke kluif aan me… BELACHELIJK!

 

2 Reacties

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*