Charline over Borgerhout: Al die geuren en kleuren!

Borgerblad Charline

Met veel plezier schrijf ik voor Borgerblad. 4 keer per jaar wandel ik langs de grens van het district. Ik bel lukraak aan en maak kennis met onze Borgerburen. Ben jij benieuwd naar de bewoners van Borgerhout? Ik ook! 

Borgerblad CharlineVergeten stukje

Deze keer krijg ik een duidelijke buurt toegewezen door de hoofdredactie: de 2 gebouwen over de westelijke parking aan het Rivierenhof. ‘Deze mensen worden soms helemaal over het hoofd gezien’. Helder! Op de parking ontmoet ik Charline.

Pas gehuwd

Als jij me helpt mijn boodschappen mee naar boven te dragen, dan drinken we daarna een tas koffie.‘ Deal! Charline Lacroix woont al 25 jaar samen met Rudy Goverde en ze zijn onlangs in september gehuwd. ‘We vonden het tijd om ons ja-woord te geven en hebben een fantastische dag beleefd met zijn tweetjes.‘Charline glundert.

Charline en Rudy

‘We wonen hier enorm graag. We hebben geen kinderen en geen dieren. Ik werk sinds een jaar voor Secretary Plus en ben al op drie verschillende bedrijven geplaatst. Zo leer ik enorm veel mensen kennen, dat is echt tof. Daarvoor was ik 17 jaar bediende bij Massive (later Philips), maar dat hoofdstuk is ondertussen afgesloten. Mijn kersverse man Rudy werkt bij Le Duc (herenmode).

Een ‘klik’

Sinds 2004 wonen we hier. Voordien op de Nieuwe Donk (Ruggeveld) en lang geleden in de Statiestraat in Berchem. We wilden iets kopen en het moest vooral passen binnen ons budget. Aan de inkomhal beneden dacht ik bij de bezichtiging: ‘Hier kom ik nooit wonen’, maar toen we bovenkwamen kreeg ik een ‘klik’. Ken je dat? Je voelt je thuis. Ik hou van dit ruim appartement, een prachtig uitzicht, vensters tot op de grond en een open haard.

Natuurlijk zijn er ook nadelen; je kan de ramen niet openzetten, want dan krijg je enorm verkeerslawaai. Als het sneeuwt klinkt dat minder, maar dan is het te koud om de ramen te openen. Nu kijken we uit op veel groen, maar sinds twee jaar staan er 16 windmolens. Niet zo’n fraai zicht ondanks de goede bedoeling voor groene stroom.

Ik voel me vooral Antwerpenaar

Eerlijk gezegd, we voelen hier weinig binding met Borgerhout. We zitten nét over de ring en worden niet betrokken ‘bij den overkant’. Ik weet dat er al eens een petitie is ingediend om bij Deurne te behoren, maar dat houdt men tegen. Met Deurne heb ik ook niet meteen een band.

Favoriete plekjes

Rivierenhof

Hoe ongelooflijk fijn om het Rivierenhof over de deur te hebben. Regelmatig maken we een grote wandeling, dat geeft me rust.

Turnhoutsebaan

De Turnhoutsebaan is toch een smeltkroes van heel wat culturen met alle voor- en nadelen. Bij de meeste evenementen – zoals de Reuzenstoet, een speciale markt of Borgerrio –  ben ik paraat!

Hali Makine

In ons salon of eetkamer brengen we de meeste tijd door. Hier zitten we vaak een boekske te lezen met de radio op de achtergrond. Het hoeft niet altijd TV te zijn. Ik heb een hoekje ingericht met spulletjes, gesneukeld op één van onze vele reizen.

In Turkije zagen we lang geleden in één van de winkeltjes deze 3 tapijtjes voor 1000 Belgische Frank. Tijdens de terugweg lachten heel wat andere verkopers ons uit: ‘hali makine’ (machinaal tapijt).  Wij vinden ze mooi.

Aan de douane op de luchthaven tikte men mij op de vingers: ‘Mevrouw, u moet taksen betalen: duizend Belgische frank.‘ Charline riep verbaasd: ‘Duizend frank aankoop en duizend frank taks voor Hali Makine? Hou ze zelf maar!‘  De beambte kon ermee lachen en we mochten doorlopen. Met de tapijtjes!

Borgerblad Charline

Het bladert zo gezellig!

Nee, ik heb niet echt een voorwerp, waaraan ik gehecht ben … behalve mijn man dan, haha! Als ik toch iets zou kiezen, dan zijn het mijn fotoalbums. We reizen graag en momenteel zijn we Spanje-Griekenland-freaks. Na elke reis komt mijn creatieve kant boven en maak ik een album. Momenteel heeft iedereen foto’s op de computer of smartphone. Een album bladert toch zo gezellig!

Vrij gesloten bewonersBorgerblad Charline

Ik vind het jammer dat onze Vlaamse en multi-culturele bewoners in de gebouwen zo gesloten zijn. De meesten gaan overdag werken en ’s avonds gaat de deur dicht. Ik heb fijne buren: een ouder echtpaar, een weduwe, een Indiër en Bulgaren, maar ik zie ze bijna niet. Sinds april zit ik in de Raad van Mede-eigenaars en we kennen weinig problemen. Ja, onlangs was er iemand ’s nachts door het venster geduwd in het andere gebouw, maar dat negatieve nieuws stond dan ook in alle kranten.

Sta open voor elkaar

Tegenwoordig heeft iedereen zo’n kort lontje; ja,, het is moeilijk om met zoveel diversiteit vreedzaam en tolerant samen te leven.

Laat ons niet iedereen over dezelfde kam scheren en sta vooral open voor mekaar.

Meer lezen?

 

 

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*