Onze eerste week op het water van Kinrooi naar… Kinrooi. Trossen (bijna) los en varen!

Onze boot

Onze eerste week op onze boot is een feit. Een week met hoogte- en dieptepunten, een echte rollercoaster.

13 januari

Ons bootje is vertrokken in het koude Duitsland (-10°C!) op de vrachtwagen🥶 twee dagen vroeger dan normaal, gezien het transport veel werk had met de beurs Boat Düsseldorf. Dus planning aanpassen 🙄 en onze hotelovernachting wijzigen. We nemen de bus-trein-bus-taxi naar Kinrooi 😁. We slapen heerlijk in hotel Spaenjerd met zicht op de Maas.

Wat een spannende dag! Na een telefoontje horen we dat de chauffeur gisteren 6 uur in de file had gestaan maar slaagde er toch in om op tijd te zijn. Gewoonweg rijden van 9 tot 23 uur 😬. OH ja, hij vond de 2 spanbanden eigenlijk maar net voldoende om de boot vast te zetten… slik!

Vroegere collega Luc woont in Kinrooi en zeilt al jaaaaaren. We hebben een gezellig dinertje bij hem thuis en praten honderduit. Uiteraard wil hij de volgende ochtend bij het kranen zijn 😁.

14 januari

Na het ontbijt (ge kunt er met 6 van eten!) in het hotel sleuren we onze valiezen naar de kraan en de camion arriveert gelijktijdig. De kraners hebben effe moeite want zo’n model hadden ze nog niet gedaan, maar bij de 2de poging lukte het vlotjes. De kraners zetten de rails en zeil erop, en helpen Dirk om aan de tankplaats aan te meren.

We kopen nog wat reddingsvesten, lijnen en wat spullen en tanken onze boot vol (katsjing!). Na een boterham om te bekomen, hangen we de overige fenders aan de reling en meren aan om water te tanken. 0,5 euro voor 200 liter vind ik zeer oké.

Nog een keer varen en aanmeren op ons passantenplekje voor deze nacht. Nu nog elektriciteit insteken en uitzoeken hoe dat werkt, uitpakken en bed opdekken. En vooral effe bekomen van alle nieuwe ervaringen.

15 januari

Na een bewogen dag proberen we alle toestellen uit. Het duurt even voordat we de toevoer toilet vinden (ondanks de vele filmpjes van de vorige eigenaar). Alleen de koelkast blijft een raadsel en heel wat uitzoekwerk met betrekking tot de verwarming. Het is ondertussen 23 graden en we krijgen het niet minder 😬. Komt goed.

Tijd om een hapje te eten en effe te babbelen met de chauffeurs. Die zijn in de wolken met hun plekje aan het water met zalige stilte. Helemaal iets anders dan slapen naast de autostrade. We genieten van een Grimbergen van het vat en een lekkere maaltijd. Terug naar onze boot en 🍷. OH ja, Dirk moet NU een watervergunning aanvragen want we zitten nog op een Duitse boot 😬.

16 januari

We hadden een strak plan en wilden zo vroeg mogelijk vertrekken. Acht uur dachten we. Maar het bleek nog stikdonker. Wachten dus. Dirk gaat nog even checken in het ruim en we maken water😲. Technieker weet meteen geen raad en we moeten even afwachten. Stress tot in Tokyo.

Oké, gelukkig heeft Dirk zelf het euvel gevonden. Het water in het ruim ligt aan een waterslang, waarvan de koppeling was afgehaald tijdens transport. Het is opgelost. We vertrekken maar we hebben 1 kabel vergeten los te maken, STRESS! Na wat penibele minuten zijn we toch op weg.

Alles gaat goed tot de eerste sluis. Daar krijgen we te horen dat we Bocholt niet kunnen bereiken via onze route wegens werkzaamheden aan een brug tot einde deze maand. 😡 Dus we draaien even terug tot aan een passantenhaven in Wessem om een mogelijke nieuwe planning op te maken.

Oké, we hebben geen enkele route gevonden (zelfs niet via Wallonië) om in de Kempen te geraken. Zut! Er zit niks anders op dan onze boot te stallen in Kinrooi. Back to square 1 en geduld hebben totdat de werken afgelopen zijn 🙄.

Als we willen aanmeren op plek 24 (korte steiger, dus achterwaarts aanmeren 😬) hangen over onze plek de koorden van de buur, dus dat lukt niet. We mogen nog een betere en ruime plek nemen aan de kant met laaaange steiger. Vind ik leuk! Alleen past onze kabel niet in de ellentriek kast. Naar het Havenhuis dus om een tussenstuk te zoeken…

De ongelooflijk vriendelijke havenmeesters zorgen voor het tussenstuk voor onze “ellentriek”. Oef! We zitten hier dus voor een hele tijd, maar het is wel prachtig hier. Het zonnetje is van de partij en we eten bij het Tegelhuuske, een kleine wandeling van ons plekje. ’s Nachts heeft het wel flink geklotst, pas tegen de ochtend helemaal stil 🙄.

17 januari

Aangezien we stilliggen (op een prachtige plek) klust Dirk wat. Het deurtje van de vriezer was stuk, maar de vorige eigenaar had al een nieuwe klaarliggen. Na de regen maken we een wandeling naar het pittoreske Geistingen. We winkelen in de Spar en drinken een biertje in het gezellige Orgelhuys.

We smikkelen ons boterhammen op de boot en kijken een filmpje op Netflix. Een zalige nachtrust, waarbij onze BB2 volledig stil ligt in absolute stilte. 💤

18 januari

We hebben een pakje laten leveren bij ex-collega Luc (digitale temperatuur meter en ja, die molen naast zijn huis is van hem) dus gaan we het ophalen en blijven veel langer dan bedoeld hangen. Alweer veel te vertellen 😁.

We dienen nog wat materiaal aan te kopen, dus wandelen we via een prachtige route naar Hubo Maaseik. Onderweg lunchen we heerlijk bij de Sjeiven Doerpel en krijgen we telefoon dat een welkomstpakket voor onze boot staat. Oei, we zijn nog effe onderweg, maar ik stuur Berry en Jolanda naar het Tegelhuuske. Om 16 uur arriveren we bijna gelijktijdig aan onze boot en kunnen we een (zeer kleine) rondleiding geven. Als ze terug vertrekken met hun Vespa staat Koen voor de deur. We gaan samen dineren in het Orgelhuis en praten honderduit. Heerlijk 🍀

19 januari

Zondag, poetsdag! Ik poets de ‘beneden’ terwijl Dirk de temperatuurmeters installeert in het ruim en onder de badkamer. We willen zeker geen bevroren leidingen. Daarna een frisse wandeling naar het Tegelhuuske. Jammer dat ik vroegere collega Jimmy net mis, die vlakbij zeilt. Aangezien de ober aan Yolanda de ribbetjes heeft aangeraden en zij die weer ons heeft aangeraden, weten we wat we willen 😋. Nog een Rummikub spelen en een filmpje meepikken op onze BB2.

20 januari

Dirk klust verder en ik poets boven. Helaas hebben we geen sleutel kunnen laten bijmaken voor Luc (niet bij Hubo, niet bij een sleutelmaker 🙄), die vlakbij woont . We vinden een deurhersteller op 45 minuten wandelen, vlakbij wijndomein Aldeneyck. Aangezien Dirk zijn enkel heeft verstuikt in het ruim, ga ik op pad voor een prachtige, frisse wandeling 🥾🥾

We spreken af met Luc en Chris om te smullen bij Spaenjerd, waar we onze eerste nacht hebben geslapen. Alweer honderduit babbelen 😁. Als we terug naar de boot hinken (met verstuikte voet van Dirk), nemen we een poort te vroeg en verdwalen we op een camping 🙄. Oké, terug dus … Aangekomen aan ons schipje, neem ik nog wat foto’s met de lichtjes en … Hee! Dat geeft zo’n raar groen licht … HET NOORDERLICHT! gil ik naar Dirk. Wat een traktatie 🍀🍀

Terug naar huis

Tsja, momenteel moeten we wachten tot we onze Belgische registratiebrief ontvangen en dat kan even duren. En nog wat administratie voor de marifoon. Maar de havenmeesters zijn ongelooflijk behulpzaam en we mogen onze geweldige ligplaats hebben tot alvast einde maart.

Eerlijk gezegd…

… heb ik megaveel stress ervaren bij het aan- en afmeren. Dus zo ontspannen lijkt varen helemaal niet (voor mij toch niet). Na een aantal gesprekken met de echtgenotes ‘matrozen’ van ervaren schippers, blijk ik niet de enige, die hier zo over voelt. Maar toch…

Wordt vervolgd…

Meer reisavonturen lezen?

Trossen los en varen.

Berlijn in 10 tips

Yes, we van! Leven in een camper

7 Reacties

  1. mooi verhaal veel plezier met de boot.
    Wij zijn je buren en liggen net langs jou boot, welkom.

  2. Boot stress is het leukste type stress… want je zit op een boot! Komt allemaal wel goed! 😇

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.